Polonia i Cracovia – historia zgody Dlaczego akurat te dwa kluby?
KibolePLlogo
Home Kibicowskie sprawy Polonia i Cracovia – historia zgody…

Polonia i Cracovia – historia zgody…

Dla rp.pl w wywiadzie Michała Płocińskiego – o najdłuższej kibicowskiej zgodzie mówi historyk i kibic, znawca dziejów polskiej piłki nożnej – Robert Gawkowski. Zachęcamy do przeczytania całego wywiadu. Poniżej kilka ciekawych fragmentów.

Polonia i Cracovia – najdłuższa zgoda i kibicowska przyjaźń.

Cracovię i Polonię zawsze cechowała spora neutralność światopoglądowa, tolerowały zawodników obcego pochodzenia i różnej wiary. W obu grali Żydzi i obcoplemieńcy. Kibice mają świadomość, że to drużyny o podobnych sympatiach i dziejach.

Początki kibicowskiej przyjaźni

W latach 60. legalizowane były środowiska kibicowskie i dlatego oficjalny początek tej przyjaźni datowany jest dopiero na 1968 r. Zanim jednak kibice zawarli formalną zgodę, kluby te od lat żyły w serdecznej przyjaźni. O życzliwych stosunkach między Cracovią i Polonią z pewnością można było mówić już w latach 30. A na dobrą sprawę możemy cofnąć się nawet do lata 1918 r.

Światopogląd „neutralny”

Największe znaczenie dla nawiązania serdecznych relacji miał zbliżony światopogląd, jaki wyznawały kluby. Przed wojną sport był w dużo większym stopniu upolityczniony niż dzisiaj. Polityka naprawdę mocno przeplatała się ze sportem. Polonię i Cracovię cechowała zaś spora neutralność światopoglądowa. Oba kluby były polskie, ale tolerowały zawodników obcego pochodzenia i różnej wiary.

W obu grali Żydzi i obcoplemieńcy. Zobaczmy że w takiej Wiśle Kraków pierwszy żydowski piłkarz, Maor Melikson, pojawił się dopiero w 2011 r. A w Cracovii Żydów zawsze było wielu, podobnie jak w Polonii. To samo się tyczy piłkarzy innego pochodzenia. Dość powiedzieć, że przed wojną wieloletnim kapitanem Czarnych Koszul był przecież Jerzy Bułanow, w którego żyłach płynęła rosyjska krew.

„Czarne Koszule”

Polonia powstała w kontrze do rosyjskiego zaborcy, a czarne barwy symbolizowały żałobę po nieistniejącej Polsce.

Więcej na stronach rp.pl

Wywiad Michał Płociński
Robert Gawkowski jest doktorem historii, historykiem kultury fizycznej i sportu, kustoszem w Muzeum Uniwersytetu Warszawskiego